Dopiero wezwanie do opuszczenia lokalu i wytoczenie powództwa eksmisyjnego powoduje, że dana osoba znajduje się w złej wierze i jest zobowiązana zapłacić odszkodowanie za bezumowne korzystanie. Wówczas w grę wchodzi art. 224 § 2 K.c., zgodnie z którym – od chwili, w której samoistny posiadacz w dobrej wierze dowiedział się o Jako bezrobotna, zwrejestrowana w urzędzie pracy masz prawo do bezpłatnego leczenia i to wszystko. O odszkodowanie mogłabyś się ubiegać od właściciela chodnika ,ale trzeba było zaraz po wypadku wezwać policję, zrobić zdjęcia, zebrać oświadczenia świadków wypadku, a potem jeszcze udowodnić winę właścicielowi chodnika. Szef urzędu musi zdawać sobie sprawę, że wniosek powinien zostać złożony w terminie 14 dni od dnia wypłaty odszkodowania za szkodę wyrządzoną przy wykonywaniu władzy publicznej z Zaktualizowano: 24 września.2022 r. Jednorazowe odszkodowanie z ZUS to świadczenie o które mogą się starać osoby niezdolne do pracy z powodu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej. Przeczytaj nasz artykuł i dowiedz się kto ma prawo do jednorazowego odszkodowania z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jakie dokumenty należy złożyć oraz ile wynosi jednorazowe odszkodowanie z ZUS w […] Odszkodowanie od Urzędu Miasta Czasy, w których przyszło nam żyć nie należą do najlepszych, gospodarki państw co jakiś czas targane są kryzysami inwestycyjnymi, co głównie najbardziej odbija się na zwykłych obywatelach. w sprawach o odszkodowanie lub o zadośćuczynienie związane z warunkami wykonywania kary pozbawienia wolności/tymczasowego aresztowania. 300 zł w sprawach toczących się w innym państwie członkowskim UE. 360 zł za czynności zmierzające do uznania osoby za zmarłą i stwierdzenie zgonu; sprawach o uchylenie uchwały organu spółdzielni YJ0J5. PODANIE O ODSZKODOWANIE Nawiązując do zdarzenia w postaci …………………………………………………………., które miało miejsce w dniu ………………….. o godzinie …………… w miejscowości ……………………………….. przy ulicy …………………………………… obrażeniami doznanymi przeze mnie oraz członków mojej rodziny: …………………………………………………………………………… (imię nazwisko, PESEL, adres do korespondencji) …………………………………………………………………………… (imię nazwisko, PESEL, adres do korespondencji) ……………………………………………………………………………… (imię nazwisko, PESEL, adres do korespondencji) którego sprawcą jest …………………………..………….. zamieszkały w miejscowości ………………………………………….. . Kobieta ta / mężczyzna ten objęty jest ubezpieczeniem OC o nr …………………………… w Państwa firmie. Wnoszę o wypłatę świadczeń w postaci: ………………………………………………………………………………………………… (kwota w zł oraz tytuł zadośćuczynienia) ………………………………………………………………………………………………… (kwota w zł oraz tytuł zadośćuczynienia) ………………………………………………………………………………………………… (kwota w zł oraz tytuł zadośćuczynienia) ………………………………………………………………………………………………… (kwota w zł oraz tytuł zadośćuczynienia) ………………………………………………………………………………………………… (kwota w zł oraz tytuł zadośćuczynienia) ………………………………………………………………………………………………… (kwota w zł oraz tytuł zadośćuczynienia) Proszę również o pokrycie wszelkich należności związanych z usunięciem skutków zdarzenia drogowego w przyszłości. Uzasadnienie W dniu ……………………………… miało miejsce zdarzenie drogowe w postaci wypadku / kolizji. W związku z powyższym ja wraz z ……………………………………… doznaliśmy obrażeń ciała w postaci …………………………………………………………………………………….. . Jako dowód w załączeniu historia choroby/dokumentacja lekarska poszczególnych członków mojej rodziny. Ponadto w związku z tym zdarzeniem wnoszę również o wypłatę zadośćuczynienia, ponieważ moje zdrowie uległo znacznemu pogorszeniu w postaci …………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………. …………………………………………………………………………………………………………………. ……………………………………………………………………………………………………………… . Z uwagi na powyższe wnoszę jak na wstępie. Z poważaniem …………………………………. Załączniki: dokumentacja lekarska paragony, faktury za poniesione wydatki orzeczenie komisji lekarskiej o uszczerbku na zdrowiu [kkstarratings] Poślizgnięcie na nieodśnieżonym chodniku rodzi odpowiedzialność zarządcy terenu. Pytanie, kim jest zarządca? Powszechnie zdajemy sobie sprawę ze swoich obowiązków, z tego, że trzeba odśnieżyć chodnik wzdłuż swojej posesji. Ale kto właściwie odpowiada za wypadek wskutek poślizgnięcia się na chodniku? Czy rzeczywiście właściciel przylegającej nieruchomości? Określenie podmiotu odpowiedzialnego. Niestety określenie podmiotu odpowiedzialnego za wypadek na źle odśnieżonym chodniku jest trudne a czasami nawet bardzo trudne. Na szczęście po rozstrzygnięciu paru kwestii i prawidłowym określeniu podmiotu zobowiązanego sam proces sądowy jest dość przyjemny. Nie mniej jednak należy odpowiednio się do niego przygotować, o czym napiszemy niżej 🙂 Kwestie utrzymania czystości i porządku na chodniku regulują ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ( z dnia oraz ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych ( z dnia Odpowiedzialność właściciela przylegającej działki. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości – uprzątanie błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z chodników położonych wzdłuż nieruchomości, należy do obowiązków właścicieli i użytkowników wieczystych tych nieruchomości. Poniżej wyciąg z ustawy: Art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości: Właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez: uprzątnięcie błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z chodników położonych wzdłuż nieruchomości, przy czym za taki chodnik uznaje się wydzieloną część drogi publicznej służącą dla ruchu pieszego położoną bezpośrednio przy granicy nieruchomości; właściciel nieruchomości nie jest obowiązany do uprzątnięcia chodnika, na którym jest dopuszczony płatny postój lub parkowanie pojazdów samochodowych; Nie ma zatem żadnych wątpliwości, iż poślizgnięcie na nieodśnieżonym czy oblodzonym chodniku przylegającym do danej nieruchomości rodzi odpowiedzialność właściciela posesji, do której chodnik przylega. Zwracamy jednakże uwagę na wyłączenie, tj. jeżeli na chodniku możliwy jest płatny postój lub parkowanie samochodów, wtedy właściciel posesji przylegającej do chodnika nie odpowiada za poślizgnięcie. Odpowiedzialność zarządcy drogi. Zgodnie z art. 20 pkt 4 w zw. z art. 19 ustawy o drogach publicznych obowiązek utrzymania w czystości nawierzchni chodników przy każdej kategorii drogi publicznej, także położonej w mieście i nie będącej autostradą, ani drogą ekspresową spoczywa na zarządcy tej drogi (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 1999 r. I CKN 1005/97, nie publ.). Poniżej wyciąg z ustawy: Art. 20 pkt 4 ustawy o drogach publicznych: Do zarządcy drogi należy w szczególności: utrzymanie nawierzchni drogi, chodników, drogowych obiektów inżynierskich, urządzeń zabezpieczających ruch i innych urządzeń związanych z drogą, z wyjątkiem części pasa drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2. Zarządcą drogi jest zgodnie z art. 19 ustawy o drogach publicznych, dla dróg: gminnych – wójt (burmistrz, prezydent miasta); powiatowych – zarząd powiatu; wojewódzkich – zarząd województwa; krajowych – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad. Odpowiedzialność solidarna. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 3 października 2014 r. (V ACa 477/14), nie pozostawia żadnych wątpliwości: Jeżeli obowiązek utrzymania porządku i czystości na określonym chodniku należy zarówno do właściciela nieruchomości położonej wzdłuż chodnika, jak i do zarządcy drogi, ich odpowiedzialność za szkody wyrządzone w wyniku naruszenia tego obowiązku jest solidarna, zgodnie z art. 441 § 1 Oznacza to, że możemy wybrać od kogo dochodzić roszczeń. Solidarność dłużników jest bardzo korzystna z punku widzenia wierzyciela. Nie oznacza to, że możemy dochodzić roszczeń od zarządcy drogi i dodatkowo od właściciela nieruchomości położonej wzdłuż chodnika, solidarność dłużników oznacza, że jeżeli jeden z dłużników spełni świadczenie to zwalnia ze zobowiązania drugiego dłużnika (następnie samemu dochodząc roszczeniem regresowym połowy wypłaconego odszkodowania). Przygotowanie do zgłoszenia roszczeń odszkodowawczych. Kwestie dowodowe obciążają osobę poszkodowaną, należy zatem przygotować się do procesu. Idealnie by było, gdybyśmy dysponowali: dokumentacją fotograficzną miejsce zdarzenia; oświadczeniami świadków wypadku; oświadczeniami świadków na okoliczność tego, że w dniu wypadku chodnik, czy ulica nie były odśnieżone, były oblodzone. Specjalnie zależy nam na pisemnych oświadczaniach, gdyż nie zawsze sprawy trafiają od razu do sądu. Wręcz przeciwnie spełniając normę art. 187 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania cywilnego jesteśmy zobowiązani przed procesem wykazać, iż podjęliśmy próbę mediacji. Należy zatem wezwać podmiot odpowiedzialny do zapłaty należnej kwoty zadośćuczynienia, odszkodowania oraz renty. Bardzo często otrzymamy odpowiedź ze wskazaniem polisy OC a zatem należy przeprowadzić postępowanie likwidacyjne przed zakładem ubezpieczeń. Dopiero, gdy spełnimy wszystkie obowiązki i prawidłowo przygotujemy się do procesu możemy ze spokojną głową dochodzić swoich racji na drodze sądowej. Szanse powodzenia procesu – czy warto zawracać sobie głowę dochodzeniem roszczeń odszkodowawczych z tytułu wypadku na oblodzonym chodniku? Każdy indywidualnie musi odpowiedzieć sobie na to pytanie. Jednakże jeżeli przeczytali Państwo artykuł do tego momentu to nie mamy wątpliwości, że są Państwo zdeterminowani i chcą dochodzić należnego zadośćuczynienia, odszkodowania oraz renty. Tak, tak możliwe są wszystkie trzy roszczenia, tak jak w przypadku, np. wypadków komunikacyjnych. Sąd Najwyższy przedstawił pogląd, od którego należy zacząć, w wyroku z dnia 1 lutego 2004 r. w sprawie I CK 222/03 (LEX nr 175945), że w sytuacji, w której przyczynę szkody ma stanowić zaniechanie, a zatem kiedy ocena związku przyczynowego przebiega w oparciu o hipotetyczne założenie, iż określone działanie, gdyby zostało podjęte, zapobiegałoby szkodzie, należy wskazać to niezbędne działanie zapobiegawcze oraz wykazać, że istniała obiektywna potrzeba i możliwość jego podjęcia. Z kolei w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 12 września 2013 r. w sprawie IV CSK 61/13(LEX nr 1402660) stwierdzono, że w przypadku badania istnienia adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy szkodą, a zdarzeniem szkodzącym, przybierającym postać zaniechania, przeprowadzenie testu conditio sine qua non polega na przeprowadzeniu oceny, według zasad wiedzy i doświadczenia życiowego, z jak dużym prawdopodobieństwem ukształtowałyby się stosunki faktyczne, gdyby zostało podjęte zaniechane działanie. Innymi słowy, sąd będzie musiał odpowiedzieć sobie na pytanie, czy gdyby zarządca terenu na którym doszło do wypadku postąpił prawidłowo, tj. posypał piaskiem i solą chodnik, to czy doszłoby do wypadku? W większości przypadków, przy prawidłowo poprowadzonym procesie od strony dowodowej, sądy nie mają wątpliwości i uznają rację osobom poszkodowanym. Możliwe roszczenia do uzyskania. Zadośćuczynienie. Wysokość zadośćuczynienia wymaga uwzględnienia wszystkich okoliczności istotnych dla określenia rozmiaru krzywdy, takich jak: stopień i czas trwania cierpień fizycznych i psychicznych (pobyt w szpitalu, bolesność zabiegów, dokonywane operacje), nieodwracalność następstw uszkodzenia ciała (kalectwo), wiek poszkodowanego, niemożność wykonywania ulubionego zawodu czy hobby, uprawianie sportów, szanse na przyszłość, poczucie nieprzydatności społecznej, bezradność życiowa (wyrok Sądu Najwyższego z 9 listopada 2007 r. V CSK 245/07 opubl. OSN C – ZD 4/2008 p. 95, wyrok Sądu Najwyższego z 29 maja 2008 r. II CSK 78/08 nie publ., LEX nr 4203898 i z 14 lutego 2008 r. II CSK 536/07 nie publ., LEX nr 461725). Trzeba przy tym pamiętać, że przede wszystkim pełni ono funkcję kompensacyjną, (tak przykładowo Sąd Najwyższy w wyrokach: z 17 września 2010 r. II CSK 94/10 OSNC 2011/4/44, z 30 stycznia 2004 r. I CK 15/04 opubl. OSNC 2005/2/40, wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 29 września 2005 r. I ACa 510/04 LEX nr 193938), co oznacza, że jego wysokość musi być odczuwalna dla poszkodowanego w stopniu łagodzącym doznane cierpienia. Inaczej mówiąc kwota ta nie może być symboliczna, a wręcz przeciwnie – na tyle wysoka, by osiągnięty został wspomniany cel. Z drugiej strony nie można abstrahować od tego, że wysokość zadośćuczynienia powinna być utrzymana w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa (z nowszego orzecznictwa: wyrok Sądu Najwyższego z 29 maja 2008 r. II CSK 78/08 nie publ., LEX nr 420389, wyrok Sądu Najwyższego z 14 lutego 2008 r. II CSK 536/07 nie publ., LEX nr 461725, wyrok Sądu Najwyższego z 12 lipca 2002 r. V CKN 1114/00 nie publ., LEX nr 80272). Wyraźnie trzeba jednak zaznaczyć, że to kryterium nie może prowadzić do podważenia czy wręcz zanegowania kompensacyjnej funkcji zadośćuczynienia (v. wyrok Sądu Najwyższego z 10 marca 2006 r. IV CSK 80/05OSNC 2006/10/175 i dalsze wskazane tam orzeczenia). Odszkodowanie. Możliwe jest uzyskania odszkodowania za: utracony dochód; zniszczoną odzież; zniszczony telefon; koszty dojazdów do placówek medycznych; koszty leczenia (leki, prywatne wizyty lekarskie, rehabilitację); kosztów opieki osób trzecich nad poszkodowanym. Renta. Renta na zwiększone potrzeby. Bogate orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazuje, że renta na zwiększone potrzeby ma charakter kompensacyjny, stanowi bowiem formę naprawienia szkody. Jej dochodzenie związane jest z ustaleniem szkody, pozostającej w adekwatnym związku przyczynowym ze zdarzeniem sprawczym (por. wyrok SN z dnia 13 grudnia 1999 r., I CKN 832/99, LEX nr 1001268). Celem renty jest zatem naprawienie szkody, co nie oznacza, że ma pokrywać tylko te wydatki, które poszkodowany rzeczywiście poniósł. Dla jej zasądzenia wystarcza bowiem samo istnienie zwiększonych potrzeb, bez względu na to, czy pokrzywdzony poniósł koszt ich pokrycia. Renta przysługuje także w sytuacji, w której opiekę sprawują nieodpłatnie członkowie rodziny (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1972, I CR 534/72, LEX nr 7187.\ z 11 marca 1976 r., IV CR 501/76, OSNC 1977/1/11; w nowszym orzecznictwie – wyroki z dnia 22 czerwca 2005 r., III CK 392/04 LEX nr 177203; z 15 lutego 2007 r., II CSK 474/06. LEX nr 274155). Renta z tytułu utraconego dochodu. Roszczenie rentowe z tytułu utraconego dochodu możliwe jest wtedy, kiedy na skutek wypadku osoba poszkodowana stała się niezdolna do pracy. Wtedy liczymy je w następujący sposób: średni miesięczny dochód uzyskiwany przed wypadkiem – świadczenie rentowe z ZUS po wypadku = roszczenie rentowe od podmiotu zobowiązanego. Zapraszamy do kontaktu celem analizy Państwa sprawy, gdyż każda sprawa jest inna. Nasi prawnicy są do Państwa dyspozycji pod numerem telefonu 34 389 40 77. Postaramy się pomóc uzyskać należne zadośćuczynienie i odszkodowanie oraz rentę. Wzór pisma roszczeniowego do zarządcy terenu na którym doszło do wypadku. Miejscowość, data Imię i nazwisko adres zamieszkania Burmistrz miasta ____________ (adres) WEZWANIE DO ZAPŁATY Działając w imieniu własnym, na podstawie art. 415 Kodeksu cywilnego, wzywam do zapłaty kwoty ______________ (słownie: ________________) w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego pisma, tytułem zadośćuczynienia za wypadek z dnia ____________ r. Ewentualnie, wnoszę o przedstawienie polisy OC ważnej na dzień wypadku. UZASADNIENIE W dniu ________ r. idąc chodnikiem przy ulicy ________ w miejscowości ___________ poślizgnąłem się i doznałem urazu w postaci (opisać uraz). Chodnik, na którym doszło do wypadku był oblodzony/nieośnieżony, co należy uznać za wyłączną przyczynę wypadku. W załączeniu przedkładam oświadczenie świadka wypadku oraz dokumentację fotograficzną. Zgodnie z art. Art. 20 pkt 4 ustawy o drogach publicznych ( z dnia do zarządcy drogi należy w szczególności: utrzymanie nawierzchni drogi, chodników, drogowych obiektów inżynierskich, urządzeń zabezpieczających ruch i innych urządzeń związanych z drogą, z wyjątkiem części pasa drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2. Informuję jednocześnie, iż brak zapłaty należnej kwoty zadośćuczynienia zmusi mnie do skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego. Z poważaniem, Imię i nazwisko Orzecznictwo: Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2017 r. II OSK 2611/15 Obowiązki zarządcy drogi a regulacja studzienki kanalizacji sanitarnej. 1. Obowiązek utrzymania przez zarządców dróg pokryw studzienek kanalizacyjnych przeznaczonych do odwaniania tych dróg wynika nie z faktu, że stanowią one element nawierzchni drogi, ale z tego, że są częścią studzienek ściekowych. Nie można zatem zaakceptować poglądu, że fakt umiejscowienia pokrywy studzienki (nieprzeznaczonej do odwadniania drogi) w powierzchni drogi, rozstrzyga o tym, że pokrywa ta staje się elementem (fragmentem, wypełnieniem) nawierzchni tej drogi, za którego utrzymanie odpowiada zarządca drogi. W takiej bowiem sytuacji wprowadzone w art. 20 pkt 4 rozróżnienie obowiązków zarządcy drogi polegających na utrzymaniu jej nawierzchni od obowiązków utrzymania innych urządzeń związanych z drogą, byłoby nieracjonalne. 2. Podczas gdy wyrównanie nawierzchni jezdni niewątpliwie leży w gestii zarządcy drogi, to regulacja studzienki kanalizacji sanitarnej – czy to jej pierścienia, czy to pokrywy – nie należy do jego obowiązków. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 18 maja 2017 r. I ACa 46/17 Początek terminu przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym. Obowiązki zarządcy drogi w zakresie utrzymywania stanu dróg. 1. Norma 4421 § 1 stanowi regulację szczególną w stosunku do art. 120 § 1 wiążąc początek biegu trzyletniego terminu z kumulatywnym spełnieniem obu przesłanek – a więc powzięciem przez poszkodowanego wiadomości o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jeżeli poszkodowany dowiedział się o osobie odpowiedzialnej za szkodę, później aniżeli o samej szkodzie, termin trzyletni rozpocznie więc bieg w tym późniejszym dniu. 2. Nie może być uznana za prawidłową wykładnia normy art. 4421 która przyjmuje, iż początkiem terminu przedawnienia roszczeń objętych normą art. 4421 jest już chwila, gdy poszkodowany wie o szkodzie i jednocześnie przy dołożeniu należytej staranności może ustalić osobę odpowiedzialną do jej naprawienia. 3. Z art. 20 ustawy z 1985 r. o drogach publicznych. wywodzić należy obowiązek zarządcy drogi utrzymywania takiego stanu dróg, który zapewnia bezpieczeństwo jej użytkownikom. Jego realizacja następuje poprzez systematyczny nadzór polegający na kontroli stanu dróg oraz na reagowaniu na interwencje użytkowników. Nadto powinności zarządcy polegają też na działaniach prewencyjnych, co dotyczyć może zagrożeń przewidywalnych, polegających np. na konserwacji lub remontach zniszczonych odcinków dróg, na reagowaniu na komunikaty o możliwości wystąpienia gwałtownych zjawisk atmosferycznych poprzez np. postawienie w stan gotowości służb porządkowych. 4. W przypadku zdarzeń nagłych (nieprzewidywalnych) zaniechanie usunięcia przeszkody stwarzającej zagrożenie będzie zarzucalne zarządcy wówczas, gdy nie podejmie on odpowiednio sprawnej adekwatnej do zagrożenia reakcji po otrzymaniu informacji (uzyskaniu wiedzy) o niebezpieczeństwie. W sferze organizacyjnej o nienależytym wykonaniu obowiązków z art 20 ustawy z 1985 r. o drogach publicznych świadczyć będzie takie zaniechanie, które uniemożliwi odpowiednie przekazanie informacji zarządcy lub polegać będzie na braku odpowiedniej reakcji na zgłoszenie, względnie brak będzie adekwatnych do stanu drogi natężenia ruchu i realiów atmosferycznych działań zarządcy dotyczących kontroli jej bezpieczeństwa. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 3 października 2014 r. V ACa 477/14 Odpowiedzialność za szkody wyrządzone w wyniku naruszenia obowiązku utrzymania porządku i czystości na określonym chodniku. Jeżeli obowiązek utrzymania porządku i czystości na określonym chodniku należy zarówno do właściciela nieruchomości położonej wzdłuż chodnika, jak i do zarządcy drogi, ich odpowiedzialność za szkody wyrządzone w wyniku naruszenia tego obowiązku jest solidarna, zgodnie z art. 441 § 1 Wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 22 listopada 2013 r. II Ca 916/13 Obowiązki zarządcy drogi określa ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. W art. 20 wskazanej ustawy sprecyzowano, że do obowiązków tych należy utrzymanie nawierzchni drogi, chodników, drogowych obiektów inżynierskich, urządzeń zabezpieczających ruch i innych urządzeń związanych z drogą, z wyjątkiem części pasa drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2 (pkt 4), koordynacja robót w pasie drogowym (pkt 7), przeprowadzanie okresowych kontroli stanu dróg i drogowych obiektów inżynierskich (pkt 10), wykonywanie robót interwencyjnych, robót utrzymaniowych i zabezpieczających (pkt 11), przeciwdziałanie niszczeniu dróg przez ich użytkowników (pkt 12). W zasadzie pierwszym podstawowym pytaniem z jakim zwracają się do mnie Klienci, czy też Czytelnicy tego bloga, jst pytanie: „to ile dostaną odszkodowania za dany uszczerbek na zdrowiu?” Tytułem przykładu jeden z Czytelników jakiś czas temu zwrócił się do mnie z takim oto zapytaniem cyt: „ Panie Mecenasie, kilka tygodni temu miałem wypadek komunikacyjny, w wyniku którego doznałem potłuczeń i złamania prawej ręki w 3 miejscach ( kość promieniowa w dwóch miejscach oraz kość ramienna uległa pęknięciu). Ręka została operacyjnie zespolona w szpitalu, mam ją poskręcaną śrubami i tytanową płytką. Jakiego rzędu odszkodowania mogę się spodziewać od ubezpieczyciela sprawcy wypadku?” Tak więc zainspirowany powyższym pytaniem, w tym wpisie spróbuję się zająć odpowiedzią na pytanie jakiego odszkodowania może się spodziewać ofiara wypadku, która doznała uszczerbku – złamania ręki. Oczywiście jak na prawnika przystało prawidłową odpowiedzią na tak postawione pytanie jest odpowiedź, „to zależy”. Zależy- ale od czego? Po pierwsze musimy ustalić kto i z jakiego tytułu ma nam wypłacić odszkodowanie za omawiane tutaj złamanie ręki. Inaczej będzie wyglądała sytuacja w przypadku, gdy chcemy uzyskać świadczenie z polisy NW, czy grupowej polisy w PZU, inaczej gdy dochodzimy zadośćuczynienia z tytułu odpowiedzialności cywilnej (OC) osoby trzeciej. W zasadzie w przypadku polis NW, grupowych czy na życie wysokość świadczenia wynika z rodzaju polisy i zapisów OWU. Tak więc w niniejszym artykule skoncentruje się na roszczeniach dotyczących dochodzenia zadośćuczynienia z OC. Po drugie w przypadku zadośćuczynienia nie ma prostego przelicznika, który by pozwolił nam na określenie, iż dajmy na to w podanym wyżej przykładzie za złamanie kości promieniowej taka kwota, a za złamanie kości łokciowej inna. Sąd ustalając zadośćuczynienie musi wziąć pod uwagę całość okoliczności, które towarzyszą powstaniu uszczerbku. Istotne jest chociażby w jakim wieku jest osoba poszkodowana? Jaki wykonuje zawód? Czy złamanie ręki ma lub będzie miało wpływ na wykonywany zawód? Czy złamanie pociąga za sobą także ograniczenie funkcji ręki? Czy w związku z złamaniem ręki poszkodowany będzie zmuszony do porzucenia ulubionego hobby – np. nie będzie mógł grać w koszykówkę, czy przekopać ogródka na działce? Znaczenie ma jak ręka się zrasta, czy występują komplikacje, ile było operacji? Czy osoba jest lewo, czy praworęczna? Czy była prowadzona rehabilitacja, jak intensywna i jak długo? Słowem każda okoliczność, która u poszkodowanego uległa negatywnej zmianie w wyniku doznanego złamania ręki ma przełożenie na wysokość zadośćuczynienia? Sądy oczywiście posiłkują się także ustalanym przez biegłego, w tym wypadku ortopedę, uszczerbkiem na zdrowiu. Co oczywiste im uszczerbek ten będzie wyższy tym wyższe zadośćuczynienie. Tabelę przewidującą wysokość uszczerbku w zależności od charakteru uszczerbku można znaleźć w OBWIESZCZENIU MINISTRA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ z dnia 18 kwietnia 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania. Tabele z wyszczególnionymi uszczerbkami dotyczącymi ręki przedstawię na końcu niniejszego postu. No to w końcu jakiej wysokości odszkodowania może się spodziewać poszkodowany, który doznał złamania ręki? Niestety bez odniesienia się do konkretnej sprawy nie sposób wskazać jakiego rzędu kwoty za złamanie ręki można się od ubezpieczyciela domagać. Generalnie zakres ten moim zdaniem mieści się w przedziale od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy złotych. Żeby nie być gołosłownym, to odwołam się do kilku wyroków sądów wskazując także na ustalony przez te sądy stan faktyczny. I tak w wyroku o sygn. Akt: III Ca 1461/15 wydanym przez Sąd Okręgowy w Łodzi w dniu 2015-12-30 Sąd ten zasądził po uwzględnieniu wcześniejszej wypłaty kwotę 15 tys tytułem zadośćuczynienia przy następującym stanie faktycznym: „ w dniu roku przy ul. (…) w Ł. doszło do poślizgnięcia się powódki na śliskiej, oblodzonej powierzchni chodnika, w wyniku którego powódka doznała złamania dalszej nasady kości promieniowej lewego przedramienia wraz z przemieszczeniem. Z punktu widzenia ortopedii trwały uszczerbek na zdrowiu powódki związany z wypadkiem wyniósł 5 %. Zakres cierpień fizycznych i psychicznych związanych z wypadkiem można uznać za dość znaczny. Związane to jest z doznawanym bólem, koniecznością pozostawania w opatrunku gipsowym, ograniczeniami w sprawności. Powódka wymagała pomocy osób trzecich podstawowych czynnościach życia codziennego w wymiarze ok. 2 godzin dziennie przez pierwsze 2 miesiące a następnie w wymiarze 1 godziny dziennie w ciągu kolejnego miesiąca po wypadku. Aktualny stan zdrowia powódki jest z punktu wodzenia ortopedii dobry, złamanie zrosło się w prawidłowym ustawieniu a powódka uzyskała chwytność ręki. Koszt zakupu leków koniecznych wskutek wypadku to ok. 30 zł plus koszt maści lioton – ok. 20 Rejonowy przyjął, że powódka w wyniku wypadku miała złamaną rękę lewą, która była unieruchomiona w gipsie przez 6 tygodni. Nie była hospitalizowana, przebywała w domu, a w czynnościach życiowych pomagała jej córka i mąż. Powódka jest osobą praworęczną.” W innym wyroku I C 1480/12 – wyrok wydany przez Sąd Rejonowy w Kłodzku z 2014-09-01, gdzie Sąd ten zasądził tytułem zadośćuczynienia kwotę zł wskazują, iż : „W szpitalu rozpoznano złamanie głowy kości ramiennej prawej i przeprowadzono leczenie operacyjne otwarte, polegające na zespoleniu płytką (…) typu P.. Kończynę prawą powódki unieruchomiono w ortezie typu D. i wypisano w stanie ogólnym dobrym. Zalecono też kontrolę w(…), do której powódka zgłosiła się w dniu i wykonane badanie rtg wykazało możliwość identyfikacji szpary złamania. Zalecono powódce zabiegi fizykoterapii, które powódka wybrała. Po następnej kontroli w dniu stwierdzono w badaniu rtg, że szpara złamania jest nadal widoczna i zlecono leczenie fizykalne – laseroterapię i mobilizację stawu barkowego. Przez cały okres powódka brała leki przeciwbólowe oraz gimnastykowała staw barkowy. Powódka wymagała pomocy osoby trzeciej w podstawowych czynnościach życia codziennego i taką pomoc przez okres około pół roku po zdarzeniu świadczył mąż powódki. Dopiero po tym okresie powódka zaczęła wykonywać większość czynności samodzielnie. Obecnie również, w niektórych czynnościach, np. przy ubieraniu, korzysta z pomocy męża z uwagi na ograniczoną ruchomość prawej ręki w stawie barkowym. Odczuwa również powódka bóle w prawym barku np. przy zmianach pogody, nie może prawą ręką wykonywać większości prac fizycznych np. mycia okien jak również nie może ręki przeciążać zaś przy stanach bólowych zażywa środki farmakologiczne. W chwili wypadku powódka była osobą bezrobotną, obecnie ma problemy ze znalezieniem pracy z uwagi na ograniczoną ruchomość prawej ręki i brak możliwości wykonywania tą rękąwiększości prac fizycznych. Wypadek zaważył na psychice powódki, czuje się osobą niepełnowartościową gdyż nie jest w pełni osobą samodzielną i nie może wykonywać wszystkich prac. Powódka uczy się wykonywać część prac fizycznych lewą ręką, jest osobą praworęczną. W przyszłości czeka powódkę zabieg usunięcia płytki zespalającej.” W trzecim przykładowym rozstrzygnięciu wydanym pod sygn. akt: II C 609/14 – wyrok z uzasadnieniem Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi z 2015-06-30 sąd zasądził zł, ustalając stan faktyczny Sąd ten wskazał, iż: „W wyniku wypadku z dnia 2 lutego 2014 r. A. P. (2) doznała złamania dalszej nasady kości promieniowej lewego przedramienia. Cierpienia fizyczne spowodowane wypadkiem były znaczne w okresie pierwszych dwóch tygodni od urazu i powodowane były bólem. W kolejnym miesiącu cierpienia stopniowo zmniejszały się. Po zdjęciu gipsu dolegliwości ponownie nasiliły się w okresie wstępnej rehabilitacji – w ciągu kolejnych 2-3 tygodni. Po upływie 3 miesięcy od urazu dolegliwości występowały okazjonalnie. W aspekcie ortopedycznym na skutek przedmiotowego wypadku powódka doznała trwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 5 % ( Leczenie ortopedyczne powódki dobiegło końca, powódka osiągnęła funkcjonalną sprawność lewej reki. Rokowania są pomyślne. Powódka nie wymaga dalszego leczenia. W okresie 3 miesięcy od wypadku powódka wymagała pomocy w czynnościach życia codziennego w wymiarze ok. 2 godzin dziennie. W późniejszym okresie pomoc osób trzecich nie była już powódce potrzebna w zakresie podstawowych czynności egzystencjalnych. Aktualny stan ortopedyczny powódki w odniesieniu do funkcji lewej reki jest dość dobry. Utrzymują się niewielkiego stopnia ograniczenia ruchów w stawie promieniowo-nadgarstkowym, które mogą ulec zmniejszeniu w miarę upływu czasu. Ś. charakter złamania może powodować utrzymywanie się dolegliwości bólowych przy nadmiernym przeciążeniu ręki.” Jak wiec widać złamanie ręki złamaniu ręki nie równe. Poniżej załączam jeszcze wyimek z wspomnianej tabeli, gdzie wartości liczbowe wskazane obok konkretnego uszczerbku oznaczają przedział w jakim lekarz orzecznik powinien ustalić uszczerbek na zdrowiu: Ramię 113. Złamanie kości ramiennej – w zależności od zmian wtórnych i upośledzenia funkcji kończyny: a) z niewielkim przemieszczeniem i zaburzeniem osi prawa 5–15 lewa 5–10 b) ze znacznym przemieszczeniem i skróceniem prawa 15–30 lewa 10–25 c) złamania powikłane przewlekłym zapaleniem kości, przetokami, brakiem zrostu, stawem rzekomym, ciałami obcymi i zmianami neurologicznymi prawa 30–55 lewa 25–50 114. Uszkodzenia mięśni, ścięgien i ich przyczepów w zależności od zmian wtórnych i upośledzenia funkcji: a) mięśnia dwugłowego prawa 5–15 lewa 5–10 b) uszkodzenia innych mięśni ramienia prawa 5–20 lewa 5–15 115. Utrata kończyny w obrębie ramienia: a) z zachowaniem tylko 1/3 bliższej kości ramiennej prawa 70 lewa 65 b) przy dłuższych kikutach prawa 65 lewa 60 116. Przepukliny mięśniowe ramienia 3 Staw ł okciowy 117. Złamanie obwodowej nasady kości ramiennej – w zależności od zaburzeń osi i ograniczenia ruchów w stawie łokciowym: a) bez większych przemieszczeń, zniekształceń i ograniczenia ruchomości prawa lewa 5–15 5–10 b) z dużym zniekształceniem i ze znacznym przykurczem prawa 15–30 lewa 10–25 118. Zesztywnienie stawu łokciowego: a) w zgięciu zbliżonym do kąta prostego i z zachowanymi ruchami obrotowymi przedramienia (75°–110°) prawy lewy 30 25 b) z brakiem ruchów obrotowych prawy 35 lewy 30 c) w ustawieniu wyprostnym lub zbliżonym (160°–180°) prawy 50 lewy 45 d) w innych ustawieniach – zależnie od przydatności czynnościowej kończyny prawy lewy 30–45 25–40 119. Przykurcz w stawie łokciowym – w zależności od zakresu zgięcia, wyprostu i stopnia zachowania ruchów obrotowych przedramienia: a) przy niemożności zgięcia do 90° prawy 10–30 lewy 5–25 b) przy możliwości zgięcia ponad kąt prosty prawy 5–20 lewy 5–15 Uwaga: Wszelkie inne uszkodzenia w obrębie stawu łokciowego należy oceniać według pozycji 117–119. 120. Cepowy staw łokciowy – w zależności od stopnia wiotkości i stanu mięśni prawy lewy 15–30 10–25 121. Uszkodzenia stawu łokciowego powikłane przewlekłym stanem zapalnym, przetokami, ciałami obcymi itp. ocenia się według pozycji 117–120, zwiększając stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu o:5 Przedrami ę 122. Złamania w obrębie dalszych nasad jednej lub obu kości przedramienia, powodujące ograniczenia ruchomości nadgarstka i zniekształcenia – w zależności od stopnia zaburzeń czynnościowych: a) ze zniekształceniem prawy 5–15 lewy 5–10 b) ze znacznym zniekształceniem, dużym ograniczeniem ruchomości i zmianami wtórnymi (troficzne, krążeniowe itp.) prawy lewy 15–25 10–20 123. Złamania trzonów jednej lub obu kości przedramienia – w zależności od przemieszczeń, zniekształceń i zaburzeń czynnościowych: a) ze zniekształceniem i zaznaczonymi zaburzeniami funkcji prawe lewe 5–15 3–10 b) ze znacznym zniekształceniem, dużym ograniczeniem ruchomości i zmianami wtórnymi (troficzne, krążeniowe itp.) prawe lewe 15–35 10–30 124. Staw rzekomy kości promieniowej prawy 30 lewy 25 125. Staw rzekomy kości łokciowej prawy 20 lewy 15 126. Brak zrostu, staw rzekomy obu kości przedramienia prawe 40 lewe 35 127. Uszkodzenie przedramienia powikłane przewlekłym zapaleniem kości, przetokami, obecnością ciał obcych, ubytkiem tkanki kostnej i zmianami neurologicznymi ocenia się według pozycji 122–126, zwiększając stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w zależności od stopnia powikłań 5–15 128. Utrata kończyny w obrębie przedramienia – w zależności od charakteru kikuta i jego przydatności do oprotezowania prawa lewa 55–65 50–60 129. Utrata przedramienia w sąsiedztwie stawu nadgarstkowego prawe 55 lewe 50 Nadgarstek 130. Ograniczenia ruchomości w obrębie nadgarstka w następstwie jego uszkodzeń (skręcenia, zwichnięcia, złamania kości nadgarstka, martwice aseptyczne tych kości) – w zależności od ustawienia, zakresu ruchów, objawów bólowych i troficznych oraz funkcji palców: a) ograniczenie ruchomości prawy 5–10 lewy 3–8 b) ograniczenie ruchomości dużego stopnia prawy 10–20 lewy 8–15 c) ograniczenia ruchomości dużego stopnia z ustawieniem ręki czynnościowo niekorzystnym prawy lewy 20–30 15–25 131. Całkowite zesztywnienie w obrębie nadgarstka: a) w ustawieniu czynnościowo korzystnym – w zależności od stopnia upośledzenia funkcji dłoni i palców prawy lewy 15–30 10–25 b) w ustawieniu czynnościowo niekorzystnym – w zależności od stopnia upośledzenia funkcji dłoni i palców prawy lewy 25–45 20–40 132. Uszkodzenia nadgarstka powikłane głębokimi, trwałymi zmianami troficznymi, przewlekłym ropnym zapaleniem kości nadgarstka, przetokami i zmianami neurologicznymi ocenia się według pozycji 130 i 131, zwiększając stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w zależności od stopnia powikłań o: 1–10 133. Utrata ręki na poziomie nadgarstka prawa 55 lewa 50 Ł. Śródręcze i palce Kciuk 134. Złamania i zwichnięcia kciuka (pierwszej kości śródręcza i paliczków kciuka) – w zależności od ustawienia, zniekształcenia i stopnia zaburzeń funkcji kciuka: a) z przemieszczeniem prawy 5–10 lewy 3–8 b) z dużym przemieszczeniem i zniekształceniem prawy 10–20 lewy 8–15 Uwaga: Przy ocenie stopnia zaburzeń czynności kciuka należy brać pod uwagę przede wszystkim zdolność przeciwstawienia i chwytu. 135. Utraty w obrębie kciuka: a) utrata opuszki prawy 5 lewy 3 b) utrata paliczka paznokciowego prawy 10 lewy 8 c) utrata paliczka paznokciowego z częścią paliczka podstawowego (do 2/3 długości paliczka) prawy lewy 15 10 d) utrata paliczka paznokciowego i paliczka podstawowego poniżej 2/3 długości lub utrata obu paliczków bez kości śródręcza prawy lewy 20 15 e) utrata obu paliczków z kością śródręcza prawy 30 lewy 25 136. Wszelkie inne uszkodzenia w obrębie kciuka (blizny, uszkodzenia ścięgien, zniekształcenia, przykurcze stawów, zesztywnienia, zmiany troficzne, czuciowe itp.) – powodujące: a) ograniczenie funkcji prawy 3–10 lewy 1–8 b) znaczne ograniczenie funkcji prawy 10–20 lewy 8–15 c) upośledzenie funkcji graniczące z następstwami utraty kciuka prawy lewy 20–30 15–25 Palec w skazujący 137. Utraty w obrębie palca wskazującego: a) utrata opuszki prawy 5 lewy 3 b) utrata paliczka paznokciowego prawy 7 lewy 5 c) utrata paliczka paznokciowego z 1/3 dalszą paliczka środkowego prawy lewy 8 5 d) utrata paliczka paznokciowego i środkowego powyżej 1/3 prawy 12 lewy 10 e) utrata trzech paliczków prawy 17 lewy 15 f) utrata palca wskazującego z kością śródręcza prawy 23 lewy 20 138. Wszelkie inne uszkodzenia w obrębie palca wskazującego oraz II kości śródręcza (blizny, uszkodzenia ścięgien, zniekształcenia, przykurcze stawów, zesztywnienia, zmiany troficzne, czuciowe itp.) – powodujące: a) ograniczenie funkcji – w zależności od stopnia prawy 3–8 lewy 1–5 b) znaczne ograniczenie funkcji – w zależności od stopnia prawy 8–12 lewy 5–10 c) bezużyteczność palca graniczącą z utratą wskaziciela prawy 17 lewy 15 Palec t rzeci, c zwarty i p iąty 139. Utrata całego paliczka lub części paliczka: a) palca trzeciego i czwartego – za każdy paliczek prawy 3 lewy 2 b) palca piątego – za każdy paliczek prawy 1 lewy 1 140. Utrata palców III, IV lub V z kością śródręcza prawy 12 lewy 8 141. Wszelkie inne uszkodzenia w obrębie palców III, IV, V i odpowiednich kości śródręcza (blizny, uszkodzenia ścięgien, zniekształcenia, przykurcze stawów, zesztywnienia, zmiany troficzne, czuciowe itp.) – powodujące: a) ograniczenie funkcji palca – w zależności od stopnia prawy 2 lewy 1 b) znaczne ograniczenie funkcji palca – w zależności od stopnia prawy lewy 4 3 c) bezużyteczność palca granicząca z utratą prawy 7 lewy 5 Uwaga: Przy uszkodzeniach obejmujących większą liczbę palców globalna ocena musi być niższa niż całkowita utrata tych palców i odpowiadać stopniowi użyteczności ręki. Uszkodzenia obejmujące wszystkie palce z pełną utratą użyteczności ręki nie mogą przekroczyć dla ręki prawej 55% a dla lewej 50%. autor: Bartosz Kowalak radca prawny w Kancelarii adwokacko radcowskiej Kacprzak Kowalak w Poznaniu: Nazywam się Bartosz Kowalak i jestem prawnikiem, radcą prawnym, do tego jeszcze wspólnikiem w Kancelarii Adwokacko Radcowskiej Kacprzak Kowalak spółka partnerska w Poznaniu. Kilka informacji więcej można znaleźć na naszej stronie W zasadzie od początku kariery zawodowej miałem i nadal mam do czynienia z sprawami związanymi z dochodzeniem odszkodowań, czy to za wypadki drogowe, czy inne zdarzenia powodujące, iż u jednej osoby z winy drugiej dochodzi do powstania szkody na osobie lub w majątku. W skrócie można by więc napisać, iż obracam się w dziedzinie, która można by dla potrzeb niniejszego bloga nazwać prawem odszkodowań. Prawem odszkodowań- a więc odpowiedzią na pytanie, kto, za co, komu i ile ma zapłacić, gdy zawinił. Temat ten w zasadzie sprawia mi satysfakcję zawodową, tak więc jest to dziedzina prawa,z która lubię się mierzyć. Dlatego też postanowiłem także poza polem działania jakim jest sądowa wokanda spróbować moich sił także poprzez to medium jakim jest niniejszy blog. Chciałbym tutaj pisać o ciekawych rzeczach, często ciekawostkach, związanych z odszkodowaniami. Podzielić się moimi przemyśleniami czy też może udzielić jakieś rady. Drugą gałęzią, której poswięcam sporo uwagi sa sprawy spadkowe: Tak poza tematem bloga zapraszam do zapoznania się z oferta prowadzenia spraw spadkowych. Tak się złożyło, iż poza odszkodowaniami jest to druga gałąź prawa, którą się zajmuję: Zobacz wszystkie wpisy opublikowane przez bartoszkowalak Złamania kości ręki należą do najpowszechniejszych urazów powypadkowych. Do złamania może dojść w zasadzie na skutek każdego rodzaju wypadku – wypadku drogowego, potrącenia, potknięcia czy poślizgnięcia, wypadku w miejscu publicznym. Jeżeli do złamania doszło z winy osoby trzeciej, a nie z winy samego poszkodowanego wówczas można ubiegać się o odszkodowanie z polisy OC podmiotu odpowiedzialnego. Odszkodowanie za złamanie ręki – kto wypłaca? O odszkodowanie można starać się z wielu źródeł. Powszechnie poszkodowani starają się o odszkodowania z ubezpieczenia społecznego ZUS lub KRUS, a także z polis nieobowiązkowych, powypadkowych, takich jak ubezpieczenie NNW lub na życie. Uzyskanie odszkodowania z tych źródeł nie jest obwarowane uznaniem winy osoby trzeciej. Zatem jeżeli poszkodowany sam wyrządzi sobie szkodę (np. potknął się z własnej nieuwagi), wówczas również otrzyma odszkodowanie z polisy NW. Innym źródłem dochodzenia roszczeń jest polisa OC pracodawcy, podmiotu który odpowiada za szkodę czy też właściciela pojazdu. W takiej sytuacji poszkodowany dochodzi odszkodowań na zasadach ogólnych, opierając roszczenia o kodeks cywilny. Jeżeli winę za wypadek ponosi kierowca innego pojazdu, zarządca terenu (przy potknięciu poślizgnięciu), czy właściciel posesji prywatnej, na terenie której doszło do złamania, wówczas poszkodowany może starać się o różnego rodzaju świadczenia, nie tylko o odszkodowanie. Jeżeli wypadek miał miejsce w pracy poszkodowany może dodatkowo starać się o odszkodowanie z ZUS. Najwyższym odszkodowaniem wypłaconym za złamanie kości ręki będzie zawsze to wypłacone na zasadach ogólnych (kodeks cywilny), nie zaś z polisy bezpłatnie swoje prawa po wypadku Zadośćuczynienie za złamanie ręki Jak wspomniałem wyżej, poszkodowany dochodzący swoich praw na podstawie kodeksu cywilnego może starać się o inne roszczenia, nie tylko odszkodowanie. Przysługiwać mu będzie również zwrot kosztów leczenia i rehabilitacji, zwrot utraconych dochodów, nawet renta jeżeli wypadek spowodował długotrwałą niezdolność do pracy. Praktycznie jednak najwyższym wartościowo roszczeniem będzie prawdopodobnie zadośćuczynienie – roszczenie za doznane straty natury moralnej, psychicznej i fizycznej – ból i cierpienie. Na wysokość zadośćuczynienia za złamanie ręki mają wpływ takie czynniki jak: jakie kości zostały złamane (kości kończyny górnej: złamanie łopatki, złamanie kości ramiennej, kości przedramienne: złamanie kości łokciowej, złamanie kości promieniowej, czy kości ręki);jak długo trwało leczenie i rehabilitacja;czy wypadek pozostawił po sobie trwałe następstwa dla zdrowia poszkodowanego;czy poszkodowany jest w pełni sprawny, czy też stał się inwalidą, czy występują ograniczenia ruchomości ręki. Jak walczyć o zadośćuczynienie za złamanie kości ręki? Zgłoszenie szkody z tytułu złamania kości ręki należy dokonać do odpowiedniego podmiotu, który wypłaci odszkodowania – z polisy dobrowolnej czy obowiązkowej. Ubezpieczyciel ma 30 dni na rozpatrzenie zgłoszenia i w ciągu tego terminu powinien wydać decyzję o odmowie lub wypłacie odszkodowania. Jeżeli poszkodowany nie jest zadowolony z uzyskanych świadczeń należy złożyć odwołanie od decyzji ubezpieczyciela. O roszczenia możesz ubiegać się przez okres 3 lat od daty powstania szkody. Jeżeli szkoda powstała na skutek czynu niedozwolonego (stwierdzono przestępstwo w sprawie karnej) – wówczas Twoje prawa do składania roszczeń wydłużają się nawet na okres 20 lat. Wysokość odszkodowania za złamanie ręki Wysokość zadośćuczynienia za złamanie ręki waha się od 5 tys. zł do 15 tys. zł. Uzyskanie maksymalnego zadośćuczynienia wymaga dobrego przygotowania dokumentacji szkodowej dlatego ważne jest aby poszkodowany posiadał wykwalifikowanego pełnomocnika. Jeżeli szukasz bezpłatnej konsultacji sprawy, skontaktuj się z nami. Artykuł eksperta Fundacji – Jakie są przyczyny i objawy złamań? Złamania to bardzo powszechny uraz. Do kontuzji może dojść podczas uprawiania sportu, pracy fizycznej, upadku z wysokości czy też zmian patologicznych w kościach. Niezależnie od miejsca urazu, objawy wywołane złamaniem będą bardzo podobne. Przede wszystkim pojawi się ból w miejscu złamania, który będzie nasilał się wraz z poruszaniem. Obecna będzie również opuchlizna, która może utrzymywać się przez kilka tygodni. W większości przypadków także pojawia się krwiak i ogólne zasinienie miejsca urazu. Leczenie zamkniętych i nieskomplikowanych złamań, zazwyczaj przebiega łagodnie i sprawnie. Po kilku tygodniach poszkodowany wraca do pełni zdrowia. Nawet jeżeli uraz spowodował wyłącznie krótkotrwały uszczerbek na zdrowiu, poszkodowanemu jak najbardziej przysługuje odszkodowanie za złamanie. Dużo bardziej niebezpieczne z uwagi na możliwe powikłania i rozmiar uszkodzeń już w chwili wypadku – jest złamanie otwarte. Wewnętrzne struktury kości są wtedy narażone na infekcje bakteryjne, co może zakończyć się stanem zapalnym. Przy takich powikłaniach konieczne jest przyjmowanie antybiotyków, a w przypadku niepowodzenia jedynym rozwiązaniem może być usunięcie zainfekowanego obszaru. Oprócz zagrożeń mikrobiologicznych, podczas złamania może dojść do uszkodzenia nerwów lub naczyń krwionośnych. Właśnie z tego powodu należy właściwie postępować przy udzielaniu pierwszej pomocy. Nieprawidłowo założony opatrunek, może spowodować przemieszczenie odłamów kostnych. Bardzo często ze złamaniami kości, borykają się osoby starsze. Jest to głównie spowodowane ogólnym osłabieniem organizmu i chorobami np. osteoporozą. Przebieg leczenia złamań Leczenie złamań kości przebiega zależnie od rodzaju kontuzji. Złamania zamknięte, przy których nie doszło do przemieszczenia, nie wymagają specjalnego nadzoru medycznego. Kończynę unieruchamia się opatrunkiem gipsowym na okres kilku tygodni i w większości przypadków po tym okresie możliwy jest całkowity powrót do zdrowia. Zupełnie inaczej przebiega leczenie po złamaniach otwartych. W takich przypadkach konieczne jest właściwe nastawienie kości i operacyjne zamknięcie miejsca urazu. Dłuższy jest także okres rekonwalescencji. Niezależnie od stopnia i rodzaju złamania, po przebytym leczeniu niezbędna jest rehabilitacja. Potrafi ona wygenerować spore koszty, nie licząc wydatków na dojazdy. Poszkodowany, ubiegając się o odszkodowanie za złamanie, powinien także wnieść o zwrot poniesionych kosztów, związanych z rehabilitacją. Rodzaje urazów Uraz głowy Najczęściej spowodowany uderzeniem. Następstwem może być pęknięta kość czaszki, wstrząśnienie mózgu czy krwiak śródczaszkowy. Uraz kręgosłupa szyjnego Do urazu może dojść np. w wyniku wypadku komunikacyjnego. Objawem mogą być nudności, bóle głowy czy odrętwienie. Uraz klatki piersiowej Spowodowany najczęściej upadkiem z wysokości lub silnym uderzeniem. Wynikiem tego mogą być złamane żebra czy mostek. Uraz barku Do zwichnięcia stawu barkowego często dochodzi podczas uprawiania sportu. Objawem zwichniętego barku jest silny ból i problemy z poruszaniem ręką. Uraz miednicy Najczęściej dochodzi do złamania miednicy. Uraz bardzo niebezpieczny, najczęściej spowodowany przez wypadek komunikacyjny lub upadek z wysokości. Uraz kręgosłupa Najczęstszą przyczyną urazów kręgosłupa są wypadki komunikacyjne. Objawem kontuzji to zaburzenia czucia, problemy z oddychaniem i niedowład kończyn. Uraz ręki Na uraz ręki składa się kontuzja kości śródręcza, kości nadgarstka oraz kości palców. Objawem urazu może być obrzęk, ból i problemy z poruszaniem. Uraz kolana Z kontuzją kolana często spotykają się sportowcy. Objawem poważnego urazu może być problem z wyprostowaniem nogi, silny ból i wysięk. Uraz stawu skokowego Uraz można podzielić na skręcenie, zwichnięcie lub złamanie stawu skokowego. Objawem kontuzji może być obrzęk, ból, krwiak i niestabilność stawu. Jakie dokumenty są wymagane aby wnosić o odszkodowanie? Przede wszystkim konieczne będą wszelkie dokumenty, potwierdzające wystąpienie urazu, przebieg jego leczenia i wpływ na dalsze funkcjonowanie poszkodowanego. Mogą to być opinie lekarzy lub specjalistów, wypisy szpitalne, skierowania na dalsze badania. Kolejną sprawą będą faktury i rachunki za leczenie i przejazdy. Poszkodowany nie ma obowiązku leczyć się w placówkach państwowych, a zatem koszty leczenia mogą wynieść nawet kilkadziesiąt tysięcy złotych. Jeżeli poszkodowany wnosi o zadośćuczynienie – nie może zapomnieć o opinii psychologicznej, potwierdzającej doznane straty moralne i cierpienie. Bardzo pomocne będą również fotografie, przedstawiające miejsce i rozpiętość urazu na ciele. Jakie świadczenia przysługują za złamania? Zakres świadczeń, z których składa się odszkodowanie za złamanie jest bardzo elastyczny. Ciężko jednak przeliczyć konkretną kwotę za doznane cierpienie i utratę zdrowia. Jedno jest pewne – odszkodowanie powinno pomóc poszkodowanemu w jego dalszym funkcjonowaniu. Niekiedy kontuzja może powodować daleko idące komplikacje i przyczynić się do powstania stałego uszczerbku na zdrowiu. Wtedy wypłacane odszkodowanie, powinno przyjąć charakter świadczenia rentowego. A zatem o jakie świadczenia może wnosić poszkodowany? jednorazowe odszkodowanie, którego wysokość zależna jest od poniesionego uszczerbku na zdrowiu; zadośćuczynienie za doznane cierpienie i straty moralne; zwrot kosztów za opiekę medyczną i pielęgnacyjną; zwrot kosztów za zakup niezbędnego sprzętu i urządzeń rehabilitacyjnych; zwrot kosztów za uzasadnione przejazdy, związane z leczeniem; wypłatę zaliczki, jeżeli zabiegi czy inne usługi medyczne, wymagają opłaty z góry. Poważne złamanie może spowodować trwały uszczerbek na zdrowiu. Może zdarzyć się, że poszkodowany w wyniku kontuzji, nie będzie mógł kontynuować pracy zarobkowej lub wykonywać jej w pełnym wymiarze czasu. Aby zrekompensować stałe lub zwiększone wydatki na leczenie i codzienne funkcjonowanie, poszkodowanemu może zostać przyznana renta. Przerwanie ciągłości finansowej, spowodowane wypadkiem to spory cios dla osoby wcześniej aktywnej zawodowo. Z uwagi na to, przyznana może być renta z tytułu utraty zdolności do pracy lub prowadzenia działalności gospodarczej. Jeżeli wskutek złamania poszkodowany będzie ponosił dodatkowe koszty związane z utrzymaniem – może wnioskować o rentę z tytułu zwiększonych potrzeb życiowych. Jeszcze innym świadczeniem będzie renta z tytułu zmniejszenia się widoków na przyszłość. Jest ona przyznawana, jeżeli poszkodowany na skutek urazu, stracił szansę na dalszy rozwój zawodowy. Sprawdź, ile możesz otrzymać za złamanie Rodzaj urazu Kwota Złamanie mostka ze zniekształceniami 15 000 – 25 000 zł Złamanie co najmniej dwóch żeber (zależnie od stopnia uszkodzeń wewnętrznych) 15 000 – 62 500 zł Złamanie kości ramiennej (zależnie od stopnia przemieszczenia i skrócenia) 7 500 – 75 000 zł Złamanie kości przedramienia (zależnie od stopnia zniekształcenia) 7 500 – 62 500 zł Złamanie kości udowej (zależnie od stopnia zniekształceń, skrócenia, zaników mięśniowych itp.) 7 500 – 100 000 zł Złamanie kości podudzia (zależnie od stopnia zniekształceń, przemieszczenia, skrócenia itp.) 7 500 – 62 500 zł Złamanie kości piętowej lub skokowej (zależnie od stopnia przemieszczenia, zniekształceniem itp.) 7 500 – 75 000 zł Kiedy przysługuje Ci odszkodowanie? Możesz wnosić o odszkodowanie, jeżeli: Posiadasz dokumentację medyczną Doznałeś urazu wskutek błędu medycznego Od chwili wypadku nie minęły 3 lata Miałeś wypadek komunikacyjny Miałeś wypadek w pracy Miałeś wypadek w rolnictwie Doznałeś urazu wskutek poślizgnięcia lub potknięcia Nadal się leczysz lub rehabilitujesz Wypełnij formularz, a my sprawdzimy bezpłatnie czy należy Ci się odszkodowanie Jak to działa? Wypełniasz formularz weryfikacji (to nic nie kosztuje!) Oddzwaniamy do Ciebie w ciągu 48h (lub najszybciej jak to możliwe) weryfikujemy czy możesz starać się o odszkodowanie wybieramy dla Ciebie najlepszą Kancelarię Prawną Nie wygrasz nie płacisz Historie naszych klientów Łukasz z Gubina Miałem wypadek w pracy. Zależało mi na szybkim powrocie do zdrowia, więc zacząłem się leczyć w prywatnych placówkach. Wydałem mnóstwo pieniędzy na te wszystkie badania, leki, nie mówiąc o rehabilitacji. Wiedziałem, że odszkodowanie z pewnością pokryje te wszystkie wydatki, ale nie byłem pewny od czego mam zacząć. Napisałem do Helpfind i załączyłem całą dokumentację. Proces dochodzenia odszkodowania przebiegł bardzo sprawnie i po kilku tygodniach dysponowałem sporą gotówką. Janina z Kołaczyc Przez kilka miesięcy walczyłam o odszkodowanie. Pomimo jasnych dowodów, ubezpieczyciel uznał mnie za współwinną wypadku i nie chciał wypłacić pełnego odszkodowania. Postanowiłam oddać tę sprawę do kancelarii odszkodowawczej i zakończyć ją raz na zawsze. Nie wiem jak to się stało, ale krótko później otrzymałam wiadomość o przyznaniu mi brakującej kwoty i dodatkowym zadośćuczynieniu. Ogromna niespodzianka i ulga, w końcu mogłam spokojnie odetchnąć. Edyta z Nowego Sącza Stałam w korku, gdy inny kierowca nie zdążył zahamować i uderzył w tył mojego autka. Załatwiłam sprawę odszkodowania za uszkodzony pojazd, ale niewiele później pojawiły się u mnie dziwne bóle głowy i karku. Po kilku badaniach okazało się, że są one wynikiem kolizji. Zalecono mi specjalistyczne zabiegi, niestety wiązały się ze sporymi wydatkami. Nie było mnie stać nawet na pierwszą wizytę. Z ciekawości zadzwoniłam do Helpfind i zdziwiłam się, że mogę nadal wnioskować o odszkodowanie i wypłatę zaliczki na leczenie. Tak też się stało i to bardzo szybko. Aktualnie jestem po kilku zabiegach i zaczynam wracać do pełni zdrowia. Twoja ocena: 0 Średnia ocena:

odszkodowanie od urzędu miasta za złamanie